Afrikaanse kunstefees bou brûe

Aangesien hierdie eerste Afrikaanse kunstefees in Nieu-Seeland 'n relatief klein begin was, is die hele Saterdag se dagprogram in een reuse-gimnasium aangebied. Daar is gepoog om iets van 'n Oudtshoornse en Grahamstadse kunstefees te simuleer en in een groot saal alles gelyk aan te bied (behalwe natuurlik vir die musiekitems, wat heel ordelik op éen verhoog plaasgevind het!) sodat die gevoel van 'n besige fees deurentyd geskep kon word.

Donkertyd is die momentum van die dag opgetel en 'n energieke, multi-etniese program met die Afrikaanse inhoud verweef, ten spyte van 'n onwelkome kragonderbreking wat op puik wyse deur die professionele orkes "Streetlevel" van Mark Johns en vriende hanteer is. Hierdie manne is oorspronklik van Kaapstad. Afgesien van hul kenmerkende Afrika-Jazz klank, het hulle ook talle van die ou bekende Kaapse Klopse-musiek in 'n heerlike keurspel aangebied, wat die voete laat juk het.

Geskiedenis is gemaak toe 'n uittreksel uit 'n tweetalige toneelstuk van dramaturg Deon Opperman, "Sweet Sorrows" saam deur 'n Afrikaanse en 'n Kiwi-aktrise opgevoer is. Hierdie stuk het 'n baie hartlike applous ontlok en was duidelik baie gewild.

Die briljante Spaanse sang en Walliese dansers het die aandprogram goed gekomplementeer. Oud-SATV nuusleser Norma Odendaal - allie pad van Christchurch af - het as aankondiger opgetree terwyl verskeie eregaste van liggame soos die Multi-Cultural Society, SANZ, SA Supporters Club en ander daar was.

Skattings is deur sommige mense gewaag dat daar deur die loop van die dag tussen 1,500 en 2,000 mense by die fees 'n draai kom gooi het, wat dit waarskynlik die grootste enkele Suid-Afrikaanse byeenkoms in Nieu-Seeland gemaak het.

Briewe van gelukwense en ondersteuning het uit verskeie oorde ingestroom. Die algemene gevoel is dat baanbrekerswerk gedoen is en dat 'n lansie vir die Afrikaanssprekende in Kiwiland gebreek is. Dit is veral waardevol as in ag geneem word dat Suid-Afrikaners in die algemeen, maar Afrikaanssprekendes spesifiek, redelik kwesbaar voel oor stereotipering wat dikwels plaasvind. Talle Afrikaanssprekendes het na afloop van die fees bely dat hulle vir die eerste keer voel hulle kan die kop nou optel, sonder vrees vir negatiewe persepsies wat daar oor hulle kan bestaan.

Afrikaans was weliswaar die voertuig waarmee ander kulture se kunsvorms ook uitgestal is, maar dit het gehelp dat talle vriende oor taalgrense heen gemaak is. Engelssprekende Suid-Afrikaners, Kiwi's en anderstalige immigrante het die fees terdeë geniet.

Die voorsitter van die Aucklandse Multi-Cultural Society, oorspronklik van Indië, het in sy welwillendheidstoespraak gesê dat hulle voor die tyd besef het dat hulle meer as die helfte van die program nie sal verstaan nie, maar dat hulle desnieteenstaande die gala-aand wou bywoon om te beleef en te geniet hoe die Afrikaanssprekende dit doen.

Goeie finansiële ondersteuning is van Creative Arts NZ (North Shore) bekom, asook borgskappe van twee besighede in Suid-Afrikaanse besit, Century Sound en Stationery World. Dit is vir Die Afrikaanse Klub 'n riem onder die hart dat 'n openbare instelling soos Creative Arts New Zealand deur hul borgskap eintlik ook morele ondersteuning en goedkeuring gegee het aan die Afrikaanse gemeenskap om hul kultuur uit te stal en in die groter (multi-kulturele) werklikheid van die Nieu-Seelandse samelewing uit te leef.

Ja-nee… Die potjiekos en bobotie het miskien al gesak, maar die herinneringe van 'n vriendelike naweek van lekker kunsfees-hou sal lank bly draal…
terug na begin